'Wij begeleiden mensen van vage interesse naar een concrete sollicitatie'

Recruitment is bij Defensie normaliter al een speerpunt met gemiddeld zo’n 400 openstaande functies. Die uitdaging is nog groter sinds het in 2025 uitgesproken voornemen van het kabinet om de krijgsmacht te laten groeien van zo’n 70.000 mensen naar 100.000 in 2030 en misschien wel 200.000 daarna.

Vorig jaar werd daarom de nieuwe grootschalige campagne ‘Tijd voor Defensie’ gelanceerd in samenwerking met Dentsu Creative Amsterdam, Radancy, Initiative en Monks.

“Voorheen was de communicatie vooral gericht op de kans om jezelf te ontwikkelen en avonturen te beleven bij Defensie. Nu wordt meer nadruk gelegd op het belang en de noodzaak van de krijgsmacht en wat jij kan bijdragen aan de veiligheid in Nederland en in de wereld”, vertelt Sjoerd Wempe.

Wempe is senior recruiter regio West bij de afdeling Recruitment van het Dienstencentrum Personeelslogistiek (DCPL) binnen Defensie. Vanuit die rol heeft hij de verantwoordelijkheid over de moeilijk invulbare functies bij marine, landmacht, luchtmacht en marechaussee in Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht.

In de drie regio’s waarbinnen Recruitment werkt, worden jaarlijks tussen de driehonderd en vierhonderd events georganiseerd.

Hoe verhoudt een evenement zich tot jullie bredere wervingsstrategie?

“Binnen DCPL is onze afdeling AMC [Arbeidsmarktcommunicatie] verantwoordelijk voor de strategische uitingen: advertenties, digitale campagnes, sociale media. Wij pakken dat daarna op met evenementen.”

"In de taal van touch, tell, sell: AMC zit aan de touch-kant, wij zitten veel meer in tell en sell. Zij zorgen voor de eerste indruk die iemand heeft van onze organisatie. Wij begeleiden mensen van vage interesse naar een concrete sollicitatie. Zonder het één werkt het ander niet."

En nu met een forse uitdaging om snel op te schalen.

“We zijn er niet volledig door verrast. We werken altijd wel met een vijf- tot tienjarenplan op basis van wat de afdelingen P&O [Personeel & Organisatie] van de diverse onderdelen aangeven. Zij bepalen welke instroom nodig is om op middellange termijn in de behoefte te voorzien. Alleen zien we nu door externe factoren een toename in het aantal plekken dat we moeten vullen.”

Met het veranderen van technologische mogelijkheden veranderen ook de functies waar behoefte aan is binnen de krijgsmacht. Zo was het een aantal jaren geleden nog moeilijk denkbaar dat we nu op grote schaal drone operators aan het werven zijn. Deze veranderingen brengen hun eigen uitdagingen met zich mee waarbij zowel arbeidsmarktcommunicatie als voorlichters goed met elkaar samen moeten werken om zo effectief mogelijk de doelgroep te informeren.

Bij Defensie denk je al snel aan grote evenementen zoals de Wereldhavendagen.

"De grote evenementen zijn een klein deel van wat we doen, maar ze zijn onmisbaar. Ze geven af en toe een boost aan wat wij doen. Als je het begin van de funnel niet goed vult, werkt de rest niet. Eigenlijk zitten die evenementen deels nog aan de touch-kant.”

“Maar de meeste evenementen zitten aan de tell- en de sell-kant, waarin wij mensen veel meer echt begeleiden tot de keuze om te solliciteren. We organiseren voor de marine alleen al tussen de honderd en honderdtwintig events dit jaar. Die zijn gewoon veel kleiner en specifieker.”

“Dus je komt iemand tegen op de Wereldhavendagen en daar vraag je bij welk krijgsmachtonderdeel diegene eventueel zou willen werken. Vervolgens kijk je hoe zo iemand verder geïnformeerd kan worden. Het zou namelijk heel knap zijn om daar ter plekke in één keer te weten wat je wil gaan doen.”

“Tegelijkertijd zie je wel dat mensen tegenwoordig al meer gewend zijn aan Defensie als werkgever. Nu komen mensen naar onze stand die al hebben nagedacht over 'misschien iets bij Defensie'. Dan verschuift het gesprek: minder introductie, sneller naar de inhoud."

Jullie staan ook op de Zwarte Cross en de Vakantiebeurs. Waarom?

"Het is begonnen omdat we echt veel meer mensen nodig hebben dan voorheen. Als je dan alleen zoekt op de plekken waar je altijd zocht, ga je vinden wat je altijd vond.”

“De keuze voor de Vakantiebeurs lag voor de hand, omdat we een reislustige organisatie zijn. Als je graag op reis wil en je wilt ervoor betaald worden, dan kun je dat ook bij Defensie doen. Dat was het eerste haakje.”

“Mensen keken ons verbaasd aan: waarom staan jullie hier? Maar precies dáár zit de waarde. Je bereikt mensen die nooit naar een carrièrebeurs komen.”

“De doelgroep die wij als sollicitabel achten, achttien tot en met dertig jaar, komt er relatief weinig. Maar wel de groep influentials, die de dienstplichttijd hebben meegemaakt. Dat stukje interesse vormt voor hen vaak de incentive om naar onze stand toe te komen. En vanuit daar ontstaat er dan vaak een gesprek waarin je toch weer kan uitleggen dat werken bij Defensie voor hun kinderen of neefjes en nichtjes een optie is. Of ze kunnen zelf reservist worden. Je hebt op de Vakantiebeurs vrij eenvoudig goede gesprekken. Omdat je het hier hebt over tweede-, derde-, vierde-orde effecten is het alleen lastig met data te onderbouwen wat hiervan het effect is.”

“Zwarte Cross, waar ik overigens zelf niet direct bij betrokken ben geweest, is nu in evaluatie. We kijken op dit moment vooral naar wat werkt wel en wat werkt niet. En ik ben zelf van mening dat als je het nog niet hebt geprobeerd, je niet hardop kunt zeggen dat het niet werkt.”

“De moeilijkheid bij een festival is dat niemand daar komt om na te denken over zijn of haar carrière. Anderzijds heb je de ruim vijftigduizend bezoekers, zodat het eenvoudig is om voldoende zinvolle gesprekken te voeren.”

Wat doen jullie aan effectiviteitsmeting?

“We zijn op dit moment bezig met het ontwikkelen van een systeem waarmee we in kaart brengen wie we op bepaalde beurzen hebben gesproken en daarna ook te traceren wat de acties van die personen later zijn geweest. Mits ze uiteraard bereid zijn hun gegevens AVG-proef achter te achter laten.”

“Dat kun je natuurlijk stimuleren door middel van goodies, maar ik ben daar geen voorstander van. We geven wel dingen weg, maar die moeten niet te mooi zijn, want dan krijg je allemaal mensen die speciaal voor de goodie kwamen en uiteindelijk niet meer reageren. En dat levert alleen maar extra werk en tijdsverspilling op in het opvolgingstraject.

“Maar bijvoorbeeld bij SAIL hebben we een activatie gedaan, waarbij we zo’n 1.500 bezoekers hebben geclassificeerd op leeftijd, opleidingsniveau en interesse. Op basis daarvan kunnen we gericht opvolging doen voor bepaalde functies.”

“Voor de eigen evenementen is het veel eenvoudiger. Die vinden vaak op een kazerne plaats en daar moeten mensen zich registreren om binnen te komen.

Hoe ziet de opvolging na een event eruit?

“Op basis van capaciteit en prioriteit gaan we geïnteresseerden bellen. En daarna gaan we over naar WhatsApp. Want we zien dat de jongere generatie eigenlijk bellen wel heel spannend vindt. Soms gaat het ook per mail, maar bellen heeft onze voorkeur. Als iemand opneemt, kun je meteen wat eerder je proces in.”

“Vaak nodigen we zo iemand uit voor een kleiner event, meer specifiek gericht op zijn of haar mogelijkheden en interesses.”

“Voor de marine hebben we een hele gelaagdheid in events uitgewerkt. Daarin kan je vanaf je vijftiende al een online voorlichting volgen. Vanaf je zestiende nodigen we je dan uit om een keer mee te kijken op de kazerne. Gewoon om een keer mee te kijken, een keer te voelen aan het materiaal, een keer te praten met de mensen die er werken. En van daaruit kom je op meer gespecificeerde events uit, zoals een meeloopdag, zoals wij dat noemen. Dan kom je met monteurs in contact die het eerlijke verhaal vertellen over hun werk. En dan, vanaf het zeventiende levensjaar, kun je een dag meevaren. Met drie van die evenementen heb je genoeg bagage om te bepalen of je bij de marine wil komen werken vanaf je 18e.”

“Dat is de funnel als je begint bij het begin. Daarnaast hebben we natuurlijk ook ‘zij-instromers’ die via de lopende campagnes van de AMC meevaren op zo’n schip.

Wat vind je zelf het mooiste evenement?

Ik vind de Nationale Carrièrebeurs echt leuk om te doen. Sowieso de grotere touch/tell events. Het mooie is dat je echt niet weet wat je volgende gesprek wordt. En dat je om het kwartier weer een gesprek afrondt, waarin je heel snel tot het punt komt waarop iemand bepaalt of hij of zij meer wil weten. Die intensiteit die daarachter zit, vind ik geweldig. Als je dat een dag doet, dan heb je het idee dat je hoofd een beetje gefrituurd is. Dat is gewoon een lekker gevoel.