Probo wil de drempels voor standbouwers wegnemen

Ik mis de beurservaring.’ Die opmerking van klanten op EuroShop was voor Probo het startsein. Technisch had de Friese printproducent alles in huis, maar producten, systemen en presentatie sloten nog onvoldoende aan op de manier waarop stand- en beursbouwers werken. Probo nodigde de branche uit, verzamelde zo'n zeventig verbeterpunten en vertaalde die naar een faseplan.

Probo is al jaren een groot productiehuis in digitale print, exclusief voor printprofessionals. Evenementenbouwers en -inrichters weten de Friese producent uitstekend te vinden, maar in de wereld van de beurzen is nog terrein te winnen. Niet omdat de machines of producten ontbreken, ontdekte manager inkoop & duurzaamheid Menno Akkerman, maar omdat beurzen op een andere manier werken. 

Probo nodigde mensen uit de beurzenbranche uit, luisterde naar hun wensen en stelde een lijst met zo’n zeventig verbeterpunten op. Het resultaat is een nieuwe aanpak waarbij bestellen vooral veel eenvoudiger moet worden. Tegelijkertijd investeert het bedrijf stevig in nieuwe productiemogelijkheden, waaronder twee vijf meter brede Durst P5 TEX iSUB-printers. 

“We hebben eigenlijk alle voorwaarden om deze markt goed te bedienen”, stelt Akkerman. “Nu zorgen we ervoor dat stand- en beursbouwers dat in hun dagelijkse werk ook ervaren.”

Probo is groot in festivals en events. Waarom dan nu extra aandacht voor de beurzensector?

“We merkten dat daar nog een verschil zat. Als wij op branchegerelateerde evenementen rondlopen, hebben we echt het gevoel dat we midden in de markt zitten, maar als we op een beurs rondliepen, was dat gevoel anders. Mensen kenden ons wel, maar nog niet goed genoeg als leverancier voor standbouwers.”

“Dat werd heel duidelijk tijdens EuroShop. We hadden daar een mooie presentatie, maar klanten zeiden letterlijk tegen ons: ‘Ik mis de beurservaring’. Dat was voor ons wel een eyeopener. Blijkbaar hadden we technisch veel in huis, maar sloten onze producten, systemen en presentatie nog onvoldoende aan bij de manier waarop beursbouwers werken.”

Hoe zijn jullie gaan onderzoeken wat er dan ontbrak?

“We hebben het bewust niet intern proberen te bedenken. Dat deden we misschien vroeger wat vaker: vanuit onze eigen organisatie redeneren wat een klant nodig heeft. Nu zijn we juist mensen gaan betrekken die dagelijks in die markt werken.”

“We hebben gesproken met stand- en beursbouwers in Duitsland, Nederland en België, met leveranciers van systemen en met onze eigen specialisten. Daar kwam een enorme hoeveelheid informatie uit en kwamen we uiteindelijk op ongeveer zeventig punten die beter konden. Sommige waren relatief klein, andere vroegen echt om aanpassingen in onze automatisering en productie.” 

“Vervolgens hebben we een projectteam samengesteld met mensen uit verschillende disciplines binnen Probo en daar een faseplan van gemaakt.”

Wat voor dingen leer je dan van zo’n beursbouwer?

“Soms zijn het zeer praktische zaken die voor hen ontzettend belangrijk zijn. Stel dat een beurs op maandag opent en een standbouwer ontdekt op zondag dat er nog een doek ontbreekt. Printbedrijven die helemaal op de beurswereld zijn ingericht, kunnen dan nog leveren en bij ons draaide de productie in drukke periodes wel in het weekend, maar niet standaard. Dus gaan we dat anders organiseren.”

Een ander voorbeeld zijn de pezen van doeken die in beursframes worden geplaatst. Verschillende systemen vragen om specifieke uitvoeringen, soms moet een pees bijvoorbeeld worden ingeknipt of is een bepaald type pees nodig. Ons systeem was daar niet altijd op ingericht en voor ons lijkt dat misschien een detail, maar voor een beursbouwer bepaalt zoiets of een doek direct in een systeem past. Dat moet dus gewoon kloppen.”

Wat is de voornaamste verandering?

“Dat zit in het bestellen zelf. We hoorden van klanten dat onze prints aantrekkelijk geprijsd zijn, maar dat bestellen te veel tijd kost omdat ze ‘door alle bomen van opties moeten klikken’. Daar heeft die klant natuurlijk gewoon gelijk in. Daarom willen we het bestelproces veel beter laten aansluiten op de software waarmee standbouwers hun stands ontwerpen.”

Hoe moet dat straks werken?

“Veel beursbouwers ontwerpen hun beursstand in software en vanuit zo’n ontwerp ontstaat ook een printplan. Wij werken eraan dat zo’n bestand straks in één keer in onze webshop kan worden geüpload en je krijgt vanzelf een winkelwagen met de prints die bij die stand horen.”

Gaan jullie de webshop ook anders inrichten?

“Ja. Ook daar willen we veel meer vanuit de standbouwer denken. Voor verschillende bekende systemen komen dedicated pagina’s waarop klanten direct herkennen wat ze nodig hebben. Daarnaast gaan we veel meer vanuit toepassingen werken.” 

“Iemand die een beursstand bouwt, denkt niet per se vanuit ons productassortiment, maar denkt: ik heb een wand, een balie, een vloer of een bepaalde constructie nodig. Dat moet hij straks ook zo kunnen terugvinden.” 

“Per toepassing laten we zien welke mogelijkheden er zijn en daarmee maken we de stap van een webshop vol printproducten naar een omgeving die veel logischer aansluit op het bouwen van een stand.”

Tegelijkertijd investeren jullie behoorlijk in de productie. Wat betekenen de twee nieuwe Durst P5 TEX iSUB-printers?

“Daarmee kunnen we textiel tot vijf meter breed en twintig meter lang naadloos in sublimatiekwaliteit printen, voor standbouwers en eventbouwers heel interessant, omdat zij steeds groter denken. Je wil een complete wand vullen met één beeld of een enorme backdrop maken zonder dat er ineens een stiknaad door je ontwerp loopt. Nu kunnen we bijvoorbeeld een peesdoek van vijf bij twintig meter uit één stuk produceren.”

En als een doek nóg groter is dan twintig meter?

“Dan ontkom je niet aan een stiknaad, maar we kunnen wel veel slimmer bepalen waar die komt. Als je bijvoorbeeld een backdrop van dertig of veertig meter hebt, wil je niet dat een stiknaad precies door een logo, gezicht of belangrijk onderdeel van het ontwerp loopt. Je krijgt dus veel meer controle over de uitvoering. Dat is uiteindelijk waar het om gaat: ontwerpvrijheid. Standbouwers willen impact maken en steeds grotere visuals gebruiken. Hoe minder technische beperkingen wij daarbij opleggen, hoe beter.”

‘Uiteindelijk gaat het om ontwerpvrijheid’

Lekker innovatief bezig.

“Zeker. We hebben in het eerste halfjaar verschillende nieuwe mogelijkheden geïntroduceerd die juist voor stand-, beurs- en eventbouw interessant zijn.”

“Zo hebben we zwart forex waarop we met wit kunnen printen, maar ook neon en spotvernis kunnen toepassen. Dat kan bovendien dubbelzijdig. Daarmee kun je echt opvallende toepassingen maken. We hebben ook holografische folie toegevoegd, dat geeft een heel ander, premium effect en trekt op een beursvloer direct de aandacht.”

“Daarnaast hebben we spunpolyester, de bekende vlaggenstof, waarbij je honderd procent doordruk aan beide zijden krijgt. Dat soort innovaties geeft ontwerpers en bouwers steeds meer mogelijkheden om een stand onderscheidend te maken.”

Wat zie je eigenlijk veranderen in het ontwerp van beursstands?

“Wat mij opvalt is dat het niet meer gaat om steeds meer aandacht trekken, want mensen raken op een beurs ook overprikkeld. Op EuroShop zag ik juist een aantal heel mooie, rustige, stands en dan kon je goed met mensen in gesprek. Uiteindelijk staat een bedrijf daar om relaties te ontmoeten, gesprekken te voeren en zaken te doen. Een mooie grote visual kan dan veel sterker werken dan wanneer overal iets beweegt.”

En duurzaamheid? Een paar jaar geleden was dat hét onderwerp in de standbouw.

“Het is absoluut niet verdwenen, maar het is minder nadrukkelijk zichtbaar op de stand zelf. Een paar jaar geleden kregen we bijna bij iedere beurs vragen over duurzaamheid en nu merken we dat financiële afwegingen weer wat zwaarder meewegen. Dat betekent niet dat wij er minder mee bezig zijn.” 

“We hebben bijvoorbeeld een blockout-materiaal ontwikkeld waarbij ook de achterkant uit polyester bestaat. Traditioneel zit daar een coating op die recycling moeilijk maakt, maar door polyester te gebruiken kun je materiaal uit oude beursdoeken en ons eigen afval weer verwerken tot garens voor nieuw doek. We zitten daarmee al op ongeveer dertig procent gerecycled materiaal en werken verder richting een volledig circulair doek.”

“Duurzaamheid verdwijnt dus niet; het verschuift deels naar de achterkant van het proces.”